1. Home
  2. Nieuws
  3. Verschenen columns
  4. Van empathische naar autistische handhaver

Van empathische naar autistische handhaver

Ik heb u al eens een handhavingsorganisatie als lichtend voorbeeld voorgehouden. Dat was de Dienst Binnenwaterbeheer van de Havendienst Amsterdam. (zie mijn column Empathisch Handhaven, sept. 2010). Ik was er al bang voor dat mijn column verkeerd zou uitpakken. En die vrees bleek volledig terecht. Binnen enkele maanden was de dienst ondergebracht binnen een organisatie Waternet. Waternet is, en nu citeer ik “het enige waterbedrijf in Nederland dat zich richt op de hele cyclus [van water]. We zuiveren afvalwater, maken drinkwater en houden het oppervlaktewater op peil en schoon. Dit doen we in opdracht van Waterschap Amstel, Gooi en Vecht en de gemeente Amsterdam”. En blijkbaar ook handhaving van de regelgeving rond het water. ‘Alle water in één hand’, moet men gedacht hebben; drinkwater, vaarwater, alles 1 pot nat.

De meest empathische handhaver van Nederland weggeorganiseerd?! Ik was er bij het horen van het nieuws niet gerust op of dit niet ten koste zou gaan van de door mij gesignaleerde kernkwaliteit. En jawel. Luister en huiver.

Op de eerste de beste mooie lentedag spoedde ik mij naar mijn bootje, een oude houten schouw, die in een grachtje niet ver van mijn huis ligt. Ik kon mijn eigen niet geloven. Weg! Net als een 20-tal andere boten langs dezelfde kade. Wegens werkzaamheden aan de kade, meldde een harde werker in een blauwe overal. En hij wees op een bordje. Nu stond er op dat bordje dat er aan de kade werd gewerkt, niet dat alle boten zouden worden verwijderd. Ik had nog 3 dagen eerder mijn bootje geïnspecteerd, dat tevreden en netjes aan de lijn de winter net onder de waterlijn had doorgebracht.  ‘Onder water’ zult u zich verschrikt afvragen. Jawel, ik heb een Friese houten schouw, die bij veel regen langzaam vol loopt om daarna boven een bepaald niveau helemaal vol te lopen. Dekzeilen worden door zwervers en watervogels niet gerespecteerd, dus de boot lag er altijd open en bloot. In de herfst liet ik de natuur haar gang gaan in de overtuiging, dat de boot onder water veiliger en droger lag dan daarboven. In de lente kreeg ik de boot dan altijd met een waterpompje weer droog en geschikt voor de pleziervaart. Maar nu: weg!

Een dag later kreeg ik een brief van Waternet, de heer de teamleider Handhaving. Het vaartuig was weggesleept door de afdeling baggerwerk en drijfvuil. “Indien u het vaartuig weer in uw bezit wilt krijgen, verzoeken wij u binnen n week na dagtekening van deze brief contact op te nemen met Waternet onder bovenstaand telefoonnummer. Hieraan zijn kosten verbonden. Een week na dagtekening zal uw vaartuig worden vernietigd. Eventuele schade, als gevolg van het lichten e/of bewaren, kunnen niet worden verhaald op Waternet”.

Een minder empathisch schrijven kreeg ik nimmer! Met de schrik om het hart belde ik het aangegeven nummer. Vernietigen, dat nooit! Even later begreep ik dat de brief nog te optimistisch van toon was geweest. De boot was al vernietigd. Bij het hanteren van de scheepshijskraan was mijn houten boot bezweken. Hadden ze me niet vooraf kunnen waarschuwen in plaats van achteraf? Dat hoefde niet, zei de betrokken ‘vervoerder’, met verwijzing van de ‘wrakkenwet’, we staan in ons recht. Tranen sprongen mij in de ogen en ik dacht met weemoed aan al die dagen die ik schilderend en schurend dan wel varend en keuvelend met vrienden had doorgebracht.

Een paar dagen later zocht ik, noch steeds in de rouw, de wrakkenwet op. Het blijkt dat het lang niet zo duidelijk is wat een wrak is. En de reden om de overheid het recht te geven wrakken te verwijderen, ligt in overlast voor de scheepvaart. Die van mij lag keurig vlak onder het water afgemeerd in een rij met 20 andere boten. Die zijn verwijderd omdat men aan de kade wilde werken. Zonder duidelijke waarschuwing! Misbruik van recht en schending van de plicht van de overheid om zorgvuldig met burgers en spullen van burgers om te gaan! Onnodige kwetsing van gevoelens! Asociaal, arrogant, autistisch? Het laat zich raden.

Hoe dan ook, de positie van ‘meest empathische handhaver’ is weer vrij. Meldt u!