1. Home
  2. Nieuws
  3. Verschenen columns
  4. Quo vadis Vide? Een reflectie naar aanleiding van het jaarlijkse Vide-congres

Quo vadis Vide? Een reflectie naar aanleiding van het jaarlijkse Vide-congres

Waarheen zijt ge op weg, Vide? Vide klinkt voor een club van Nederlandse handhavers en toezichthouders behoorlijk Latijns. Het staat zelfs bijna letterlijk in het rijtje van “veni, vidi, vinci”, een spreuk van de oude Caesar, eerste der Romeinse keizers. “Ik kwam, ik zag, ik overwon”. Het had de lijfspreuk van Vide kunnen zijn, toen een groep pioniers zes jaar geleden hand in hand de rivier der ongeorganiseerdheid overstaken. Aan deze zijde is een wereld te winnen aan uitwisseling van ervaringen, methoden, belangenbehartiging en bevordering van de professionaliteit van de beroepsbeoefenaren.

Ik bezoek sindsdien een groot aantal van de georganiseerde activiteiten en zo had ik mij ook ingeschreven voor het jaarlijks congres in september 2008. Op weg terug van de jaarlijkse Vide congres in diergaarde Blijdorp had ik een tevreden gevoel. Bokita had ik niet gezien, maar ik had weer een aantal interessante, rijke ervaringen achter de rug. Ik had ’s ochtends een voortvarende burgervader horen spreken als was hij niet aan het eind van zijn ambtstermijn en een hoofd van de dienst een succesvol beleid zien ontvouwen zij het dat de cijfers die het succes moesten staven, ontbraken. ’s Middags had ik een aantal betrokkenen bij het toezicht in de haven (VWA, douane, politie) horen zeggen dat er grote vooruitgang is geboekt qua samenwerking en nog later hadden twee heren (Locale Rekenkamer en Ombudsman) kritische geluiden horen formuleren tegen het Rotterdams handhavingsbeleid.
 
Op het summiere evaluatieformulier (kruisjes, geen tekst) scoorde ik op alle gevraagde aspecten positief, behalve de broodjes, zoals de grote Vide roerganger ook al had opgemerkt. Wel heb ik bij het vrije tekstvak ‘opmerkingen’ genoteerd dat ik niet had begrepen wat de relevantie voor handhaving was geweest van de scheepssimulatie maar dat ik erg van had genoten. Ik had mij – toen de simulator op windkracht 5 was gezet - zelfs aan een reling moeten vastgrijpen om niet om te vallen en was bijna zeeziek geworden toen we de haven van Curaçao naderden. Dushi Curaçao waar ik mijn middelbare school ooit doorbracht en Latijn kreeg van de plaatselijke dominee.
 
Kortom, ik kwam, ik zag en ik was tevreden. Maar deze tevredenheid is, enkele weken later, wat weggeëbd. Waar zijn we nu met zijn allen naar op weg? Er is ontegenzeggelijk vooruitgang geboekt:
  • er is een vaste ledenkern van ongeveer 200 leden, al geloof ik dat het aantal leden niet toeneemt
  • de vereniging leidt een min of meer florerend bestaan, met goed bezochte lezingen, een jaarcongres en een nieuwjaarpraatje met borrel.
  • er is een heuse website die barst van de informatie en verwijzingen naar documenten.
Maar er zijn ook zaken die ontbreken, zaken die de pioniers van toen wel voor ogen stonden:
  • het is geen discussieforum geworden voor interessante of heftige uitwisselingen van opinies; op de website staat al jaren de wat treurige mededeling dat er niemand iets op het prikbord heeft gezet;
  • er is nog steeds geen echt vakblad voor toezicht en handhaving opgericht met wetenschappelijke of beleidsmatig interessante artikelen; het blad Handhaving telt als zodanig niet.
  • Vide is niet een gesprekspartner voor departementen over aard, richting en normering van het vak; alle rapporten worden buiten Vide om geschreven, zij het dat ze bij Vide wel bij elkaar geplaatst worden en – soms -bediscussieerd;
  • handhaving/toezicht is nog steeds geen echt vak van professionals; zoals in een eerdere column betoogd ontbreken 4 van de 5 criteria voor professionals, zoals een standaard methodologie, opleiding, vakblad en hoge organisatiegraad) noch is het een echte belangenbehartigende vereniging van professionals.
Vide is, zo komt het mij voor, een actief forum voor mensen en informatie, maar niet een actief forum voor de professionele vooruitgang zelf. Mij maakt het niet uit. Ik heb mij vast ingetekend voor het congres van volgende jaar.