1. Home
  2. Nieuws
  3. Verschenen columns
  4. Pas op, u nadert de vakantie!

Pas op, u nadert de vakantie! 

Jaren lang heb ik glimlachend genoten van een waarschuwing, die op een laag muurtje bij de studentenflat aan de Wibautstraat gekalkt was: ‘Pas op, u nadert een kunstwerk!’ Het kunstwerk doemde dan enkele tellen later op.

Zo werd heel Nederland midden juni op het TV-journaal gewaarschuwd voor de naderende vakantie. De marechaussee op Schiphol zou vanaf 26 juni 2012 kinderen boven de 14 die nog steeds op het paspoort van hun ouders stonden onherroepelijk niet doorlaten! Het vliegtuig zou zonder hen vertrekken. Men had immers ruim op tijd een waarschuwing gekregen! “Bij een welverdiende vakantie hoort ook een goede voorbereiding”, volgens Spies, die coulance weigerde zelfs na Kamervragen.

Ha, kordate rechtshandhaving, daar houd ik van. Geïnteresseerd probeerde ik de achtergronden van het nieuws tot mij te nemen. Ouders hadden half maart een brief gekregen met daarop de waarschuwing voor 1 mei actie te nemen om een nieuw paspoort aan te vragen. Anders zou het paspoort niet op tijd klaar zijn. Ongeveer 240.000 ouders hadden nog niet aan de oproep gehoor gegeven. Het hoofd van de betrokken Marechaussee afdeling stond de tv-ploeg te woord. Zijn woorden met strenge blik en snor onderstrepend - of is het bovenstrepend? - meldde hij, dat er geen noodpaspoorten zouden worden uitgegeven en dat er geen uitzonderingen zouden worden gemaakt. Alleen bij medische noodgevallen zag hij een gaatje in de handhaving.

Dat was het. Mijn behoefte aan achtergrond was nog niet bevredigd. ‘Wat is er zo slecht en onoverkomelijk is aan het samen op 1 paspoort staan?’ vroeg ik mij af. Mij leek me een gescheiden paspoort handig voor ouders, zeker voor gescheiden ouders, want dan kan het kind met beide ouders mee. Maar waarom zou dan een gelukkig gezin niet samen met hun kinderen op hun paspoort naar hun onschuldige vakantiebestemming mogen vliegen?

En waarom zo streng op Schiphol als het voor het probleem, laten we even aannemen dat het een probleem is, nauwelijks uitmaakt. De grote meerderheid van de bevolking vertrekt per auto naar zonniger oorden.

En wat als je als kind echt naar Canada moet, naar het tweede huwelijk van je geëmigreerde vader, gaat die goede man van de marechaussee die alleen maar zijn plicht doet dat dan tegenhouden? Moet je dan naar Brussel rijden en met een duur tweede kaartje naar Canada vliegen nog steeds op het paspoort van je moeder? Of zou het een dekselse EU-maatregel zijn en moet je eerst naar Afrika rijden om vandaar de oversteek naar je hertrouwende paps te maken? Zelfs verkrachters en valse munters wordt het niet zo moeilijk gemaakt om het land te verlaten op weg naar hun bestemming!

Ik overdrijf? Dacht het niet! Van de week kreeg ik een email van de leraar van mijn dochter van 12. De ambtenaar handhaving van de gemeente had gebeld speciaal om te zeggen dat er geen toestemming zou worden gegeven aan kinderen voor extra vrije dagen in de laatste week voor de vakantie. Ook voor 8e groepers, die de vier maanden na hun CITO-toets voor de middelbare school toch al zonder duidelijk doel op school vertoeven. Deze schoolverlaters hadden de laatste jaren automatisch en masse na hun afscheidsfeest 1 week eerder vrij genomen en gekregen. En nu, 1 week voor die laatste week, nu de helft van de klas schoolverlaters al plannen, afspraken en mogelijk vliegtuigtickets heeft, een onverbiddelijk verbod van de gemeentelijk ambtenaar handhaving. Arme kinderen, op zo jonge leeftijd al de keus moeten maken tussen een week doelloos rondhangen op school of burgerlijke ongehoorzaamheid!

Soms worden slachtoffers gemaakt, niet door degenen die de regels overtreden, maar door degenen die de regels handhaven!