1. Home
  2. Nieuws
  3. Verschenen columns
  4. Het Goede Nieuws is…
Het Goede Nieuws is…
 
Ik was door de zomer het goede nieuws bijna vergeten. Het OM heeft de meningen van burgers gepeild en op grond daarvan besloten om de strafeis ten aanzien van agressief rijden en discriminatie met 25% te verhogen (Interview Harm Brouwer, voorzitter van het College van Procureurs Generaal in het Parool van 29 juni 2009). Als signaal, alsjeblieft! Als ik nu wat alcohol had gedronken had of een stickie had gerookt, had ik nu de kans om eens fors van leer te trekken. Zo in de sfeer van een lichte tirade:
 
“Nee maar, niet te geloven. De staande leden van de rechterlijke macht buigen zich voorover en lenen hun oor aan de burgerij. Of er nog wensen zijn? Klachten misschien? Natuurlijk weet de officiële representant van de Staat en de statelijke rechtsorde beter dan boeren, burgers en buitenlui wat er goed en fout is in de wereld. Wat fout is, is verboden in de wet. En hoe erger in de fout, hoe harder het OM van leer trekt. Het OM is ‘ergheids-expert’, kenner van wat erg is in de wereld. En nu staat het nog open voor suggesties. Als een cabaretier die aan de zaal vraagt ‘roept u maar’.
Maar  ik vertrouw het niet. Niet alles wat u roept, wordt gehonoreerd. Het OM is selectief en reageert alleen op oproepen waarin ze al geloofde. Ik zie nog steeds een overheid die beoordeelt en zich niet laat beoordelen. Niet op rechtvaardigheid, kwaliteit, effectiviteit of responsiviteit. Ik geloof het niet. Ik geloof niet dat het OM echt open staat voor de stem van het volk als de drager van normen. Mensen worden vooral gezien als potentiële daders en slachtoffers zijn en niet als de dragers van het recht en de moraal. Ik zie het niet. Ik zie niet dat de Overheid echt open staat voor fundamentele input van samenleving, burgers en bedrijven. Kijk maar hoe het programma Vernieuwing Rijksdienst (kleinere en betere overheid)  door overheden zelf geformuleerd wordt. Kan het merkwaardig? Van binnen naar buiten i.p.v. van buiten naar binnen. Mensen mogen eens in de vier jaar stemmen en het lijkt net of daarmee ook hun gevoel voor ethiek, normen en prioritering hebben overgedragen.
Er is, vrees ik, niets veranderd. De overheid is niet, zoals Wim Kan ooit opmerkte in zijn oudejaarsconferenties, de ‘dienaar van de burgers’. En hij wil het ook niet worden. We hebben in essentie een betweterige overheid die burgers en bedrijven wil vertellen wat ze moeten doen, i.p.v. te luisteren naar wat burgers en bedrijven willen dat de overheid doet. Alleen als het parlement iets wil, reageert ze. Maar dat is dan ook al een halve overheid.”
 
Maar ik heb niet gedronken en geen stickie gerookt. Dus ik zeg. “Goed zo, meneer Brouwer, een forse stap vooruit in de legitimiteit en responsiviteit van het OM! U bent een frisse wind uit de goede hoek. Nu zullen de inspecties ook wel snel over de brug komen.”
 
Zo, dat bevalt me prima, in deze column eens een compliment weggeven in plaats van alsmaar kritiek te spuien. Ik  ga een keer proberen een hele column lang positieve dingen over toezicht en handhaving te zeggen. U bent gewaarschuwd!