1. Home
  2. Nieuws
  3. Verschenen columns
  4. Als je maar eerlijk en lang genoeg kijkt, deugen we allemaal niet.

“Als je maar eerlijk en lang genoeg kijkt, deugen we allemaal niet.”

Dit citaat tekenen we opin de Beurs van Berlage in Amsterdam bij het congres ‘De Burgerals toezichthouder, handhaver, inspecteur en evaluator’om 10.45 op 14 april 2010. Een deelnemer aan het congres, werkzaam is in de beveiligingsbranche als straatcoach, reageert hiermee op de Nationale Ombudsman. Deze had in zijn praatje de toezichthouders in Nederland opgeroepen om burgers welwillend tegemoet te treden in het licht van het gegeven, dat slechts 2% van alle burgers niet deugt; de rest, 98 % dus wel (bron van waarheid: het WODC).

Ik heb de hele dag goed opgelet (nou goed, na de lunch ben ik even weggedommeld, maar toen ging het over iets technisch), maar dit was veruit de mooiste uitspraak van het hele congres! Waarom?Niet omdat ik zelf vind of graag wil dat alle mensen niet deugen. Ik vind het een mooie uitspraak vanwege de eerlijkheid van het moment. Ik vind het mooi door het zelfinzicht dat eruit spreekt en het inzicht in de medemens, niet verkregen in de eigen boekerij maar in het directe contact op straat. Maar bovenal vind ik het mooi, omdat vanuit dit perspectief iedereen even gelijk is: overheid en burgers, daders en omstanders, de crimineel en de rechter, de advocaat en het meisje. Allemaal deugen we - deep down, in wezen, als je het goed bekijkt, in de hele breedte - ergens niet. Sommigen stelen openlijk, anderen bedriegen in het geniep, weer anderen spelen hypocriet de brave borst.

Eigenlijk is de geciteerde uitspraak even mooi als de tegengestelde of complementaire uitspraak “Als je maar eerlijk en goed genoeg kijk, deugen we allemaal!” De uitspraken zijn voor mij min of meer gelijk. Het gaat om een diepe empirische en morele waarheid, die het pad even oplicht.

Uiteraard hangt het succes van een congres niet af van een enkele uitspraak. Het verhaal van de Nationale Ombudsman, Alex Brenninkmeijer was een aangenaam gebracht kijkje in de keuken van het leed en het onrecht dat de overheid de burger bewust en onbewust toevoegt. Hij hield ons drie Gouden Regels voor: 1. Persoonlijk contact: doet wonderen; 2. Respect, doet ook wonderen; en nog een 3e regel die ik even vergeten ben. Ook het praatje van de IG van Onderwijs, Annette Roeters, zacht gesproken en toch verstaanbaar, was verhelderend ten aanzien van minimale normen aan scholen, communicatie tussen inspectie, scholen en ouders en expectancy management (‘Vraag de overheid niet wat hij voor de burger kan betekenen, maar vraag de burger, wat hij voor de overheid kan doen.’) De workshops waren zoals eerder bij het jaarcongres in Maastricht hoogtepunten. Dit was gedeeltelijk vanwege de inhoud: toezicht in de buurt, bouw, water, onderwijs, kinderen en openbaar vervoer. Bij deze laatste workshop had men het dramatisch element sterk verhoogd; de toezichthouder die een praatje zou houden kwam niet opdagen omdat ie net in elkaar was geslagen. Belangrijker is dat de workshops deels buiten plaats vinden en daarmee - net als samen in 1 bus - het opgewekte schoolreisjesgevoel versterken. Het congres als uitje! Er is altijd wel 1 onderdeel waarvan ik niet begrijp dat het op het programma staat en dat was dit keer een paar energieke mannen van Geluidsnet. Niet de klachten van de mensen bij de racebaan zijn doorslaggevend, maar de objectieve meetgegevens. Daarna weer herkenning. Onze grote roerganger, Frans Leeuw, hield ons een mengeling van sombere en optimistische ontwikkelingen voor om ons vervolgens uit te nodigen voor de borrel. In de catacomben van de Beurs vloeide het woord en de drank, geschraagd door superieure hapjes! Ik heb wel 5 visitekaartjes meegenomen met de door bier en wijn bezegelde toezegging om tot in lengte van jaren contact te houden.

Zo mooi was het allemaal! Toen ik thuiskwam was ik 90 % van alles wat gezegd was, weer vergeten, zoals dat altijd gegaan is bij de 200 congressen die ik in mijn leven heb bijgewoond. Gelukkig vond ik in een meegegeven conferentie tasje een verslag van alle presentaties.

Zou u toch niet willen overwegen er de volgende keer wel bij te zijn?!