Op weg naar een evenwichtige samenwerking van overheid, bedrijfsleven en burger

Voor toezicht en handhaving is volop belangstelling. Dagelijks wordt geroepen om meer toezicht. Ook wordt geroepen om nieuwe wetgeving, om sneller en strenger straffen en om het aanwijzen van een schuldige, als er iets mis gaat. Anderzijds is er minder geld, behoefte aan minder administratieve lasten en in toenemende mate het inzicht dat ‘meer toezicht’ niet altijd oplevert wat ervan
wordt verwacht.

We hebben als samenleving soms moeite om risico’s te aanvaarden. Blijkbaar is het idee dat, als we ons best doen, geen risico hoeft te worden gelopen. Risico’s zijn echter niet volledig uit te sluiten. Technologische en maatschappelijke ontwikkelingen bieden wel nieuwe mogelijkheden om slimmer met risico’s om te gaan. We beschikken over steeds meer gegevens van en over burgers, bedrijven en de overheid zelf. Daarnaast zijn er steeds betere methoden en hulpmiddelen om dergelijke gegevens te gebruiken. In beginsel kunnen deze gegevens gebruikt worden om bijvoorbeeld te bepalen of uitkeringen terecht worden aangevraagd, vergunningen kunnen worden verleend en of er mogelijk sprake is van fraude. Ook kan worden nagegaan of een bedrijf of persoon zich aan voorschiften houdt, kunnen criminele activiteiten worden opgespoord of kan worden getoetst of er reden is iemand de toegang tot ons land te ontzeggen.

In de realisatie is echter nog heel veel te winnen. We bespreken een aantal best practices uit binnen- en buitenland op het vlak van naleving, toezicht en handhaving die in samenhang een belangrijke basis kunnen vormen. Het wordt tijd om van de visie werk te maken

In bijgaande whitepaper leest u meer over de uitgangspunten, best practices en hulpmiddelen.