 | Nieuwsbrief |
Blijf op de hoogte van Vide en neem een gratis abonnement op Vide Nieuws: onze nieuwsbrief.
 | Nieuws |
Vide staat midden in de actualiteit zoals u op de nieuwspagina ziet. Nieuws is een belangrijk onderdeel van deze website. Alle nieuwsberichten hebben een link die voor de brede doelgroep van Vide interessant kan zijn. Meer informatie
|
| 25-05-2010 |
Montesquieu en het boerkaverbod |
NJBlog.nl: Montesquieu en het boerkaverbod
door Willem Witteveen
Volgens Montesquieu dienen de wetten te passen bij de mate van vrijheid van het staatsbestel, bij de religie van de bewoners en bij hun zeden en gewoonten. Hoe staat het eigenlijk met de mate van vrijheid die ons Nederlandse staatsbestel anno 2010 kan verdragen? Past een algemeen of specifiek boerkaverbod daarin?
Sinds een paar jaar is er een prachtige integrale vertaling op de markt van Montesquieu’s meesterwerk Over de geest van de wetten uit 1748. Veel juristen hebben deze editie nu in hun boekenkast staan. Bladerend, hier en daar een alinea lezend, zal hen toch wellicht ook de verbazing bevangen die kenmerkend is voor staatsrechtelijk geschoolde lezers van Montesquieu. Gaat deze klassieker, zo hebben velen van hen zich afgevraagd, eigenlijk wel over de trias politica? Alleen hoofdstuk 6 van boek XI behandelt het onderwerp, terwijl het gehele werk maar liefst drieëndertig boeken en daarin 624 hoofdstukken telt. De staatsrechtwetenschap heeft er in grote lijnen voor gekozen zich op dat ene hoofdstuk te concentreren. En daar vond men een beschrijving van de historische toestand van de Engelse staatsinrichting waar de scheiding van machten niet meer dan een onderdeel van uitmaakte. Zuchtend greep men naar het beproefde middel van het selectieve citaat en schreef nogmaals de fraaie zinnen over waarin gezegd wordt dat de combinatie van wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht tot onderdrukking leidt en dat de rechter geen eigen wil heeft, maar zich gedraagt als een machine. Enige samenhang leek het werk trouwens te ontberen, het was meer een fors uitgevallen encyclopedie over vele rechtsculturen die nu niet meer bestaan of geheel anders zijn geworden. A.M. Donner schijnt zich, werkend aan zijn Handboek, te hebben laten ontvallen dat het werk van Montesquieu een ‘onsystematisch geheel’ was en dat was nog vriendelijk uitgedrukt.1
Lees het hele artikel |
|
| | De vorige column: Toezicht en Wetenschap: 50 jaar verder? |
Ik weet niet of u er was, zo vlak voor de vakantie, maar het vak Toezicht heeft met het Congres Toezicht en Wetenschap van juni 2011 in Delft een grote stap voorwaarts gemaakt. Als iedere presentatie staat voor 1 jaar werk (een observatie van Ron Visser, een van de commentaren bij een andere sessie), dan werden hier de resultaten van 50 jaar kijken, lezen, nadenken en schrijven bij elkaar gebracht.
Maar zijn we nu 50 jaar verder? Wordt een vak uberhaupt verder geholpen door wetenschap? Heeft de verwetenschappelijking van management, marketing, manuele therapie, landbouw in het algemeen, glastuinbouw in het bijzonder alsook de schilderkunst en toezicht, het vak veel meer waarheid, productiviteit of effectiviteit gebracht? Vooruitgang moet toch ergens aan af te lezen zijn, anders dan het aantal wetenschappers?! Om de vraag relatief te stellen; zou de praktijk van toezicht - d.w.z. het geheel van politiek, beleid en uitvoering van toezicht - niet creatiever zijn en daarmee meer van toegevoegde waarde dan de wetenschap? Tenslotte kan wetenschap nooit meer dan of vaststellen ‘wat er is’ (beschrijving), ‘waarom iets is’ (verklaring) of ‘dat iets werkt’ (evaluatie). Wat er beschreven, verklaard of geevalueerd wordt, wordt dan ook eerder door de praktijk bepaald dan door de wetenschap.
Lees de gehele column van Dick Ruimschotel >>
| | Vide nieuws wordt mede mogelijk gemaakt door: |
|